Tenniselleboog

Wat is het behandeltraject bij een tenniselleboog?

Men kan flink last hebben van een tenniselleboog en de pijnklachten die hierbij horen. Het is een hinderlijke aandoening. Een fysiotherapeutische behandeling na het stellen van de diagnose, kan vaak helpen bij het verminderen of verhelpen van de klachten.

Stap 1: Wat is de oorzaak?:

De oorzaak van een tenniselleboog, epicondylitis lateralis, is vaak spanning en overbelasting. Dit kan een acute of langdurige overbelasting zijn. Het herhaaldelijk en vaak tillen van zware voorwerpen of uitwringen van een vaatdoek zijn voorbeelden van langdurige overbelasting. Een val op de arm kan een acute overbelasting op de pees zijn. Daarnaast kunnen ook blokkades in de nek of rug, schouders of pols leiden tot een tennisarm. Onze therapeuten zullen daarom niet alleen naar de elleboog kijken, maar ook naar andere betrokken structuren.

Stap 2: Fysiotherapeutische behandeling

De belasting op de aanhechting van de polsstrekkers moet vaak verminderd worden om de pees te laten herstellen. Daarnaast kunnen fysiotherapeutische technieken, zoals shockwavetherapie, fricties, taping, mobilisaties, manipulaties of dry needling toegepast worden om de klacht te behandelen. Ook kunt u specifieke oefeningen van onze therapeuten krijgen om verkeerde belasting te voorkomen.

Stap 3: Persoonlijke nazorg – voorkom de klachten!

Bij een tennisarm, epicondylitis lateralis, kunnen verschillende fysiotherapeutische behandelingen ingezet worden om de klachten te verhelpen en om herhaling van dezelfde klacht te voorkomen. Een tennisarm ontstaat niet van de één op de andere dag. De behandelaar kan met bepaalde apparatuur en fysiotherapeutische handelingen de irritatie dempen en de spieren wat ontspannen. Een bepaalde fysiotherapeutische behandelingen heeft bij de ene patiënt wel resultaat en bij de ander niet, toch gaat dit meestal vanzelf over. Iedere behandeling heeft een succeskans van ongeveer 70%. Dit geldt ook voor een operatie. Mede daarom wordt niet aan iedereen meteen een operatie aanbevolen.

Behandelingen bij een tenniselleboog

Hieronder een overzicht van de fysiotherapeutische behandelingen bij deze blessure:

  • Weke delen massage (soft-tissue)
  • Shockwave therapie
  • Elektrotherapie (bijv. Ultrasound)
  • Medical taping of easytaping
  • Bracing
  • Gewricht mobilisatie
  • Ijs of warmte therapie
  • Progressieve oefeningen om flexibiliteit en kracht te bevorderen
  • Houdingscorrectie
  • Behandeling van gerelateerde klachten(voornamelijk nek, schouder of bovenrug aandoeningen)
  • Advies
  • Training en activiteit aanpassingen
  • Sporttechniek correctie
  • Anti-inflammatoir advies
  • Dry-needling therapie
  • Triggerpoint therapie

Wat is een tenniselleboog?

Een tenniselleboog (ook wel laterale epicondylitis genoemd) is een veel voorkomende overbelastingsletsel dat pijn veroorzaakt aan de buitenzijde van het ellebooggewricht. Het volledig strekken van de elleboog kan erg pijnlijk zijn. Daarnaast is het ook de meest voorkomende aandoening aan de elleboog. De tennisarm komt voor bij volwassenen en zeker niet alleen bij tennisers.

De groep spieren aan de achterkant van de voorarm (de handrugzijde) worden de voorarmextensoren genoemd. De functie van deze spieren is het strekken van de pols en de vingers. De voorarmextensoren hebben een gezamenlijke aanhechting van de pezen bevindt zich op de buitenzijde van de elleboog. Ze hechten zich via een pees hier aan op het bot. Pijn bij een tenniselleboog wordt veroorzaakt door een te langdurige trek op het botvlies wat een ontsteking geeft. Het strekken van de elleboog, de pols en de vingers wordt als pijnlijk ervaren. Ook is het mogelijk dat er triggerpoints in de elleboog aanwezig zijn.

Bekijk de video waarin Maikel uitlegt wat de tenniselleboog inhoudt, wat de oorzaken zijn, wat de tekens en symptomen zijn en welke behandelmethodes toegepast kunnen worden.

Tijdens het samentrekken van de voorarmextensoren komt er spanning op de pees te staan. Wanneer deze pees vaak onder druk staat, door veel herhalingen of door een grote kracht, kan er schade aan de pees ontstaan. De larale epicondylitis is een aandoening waarbij er schade is met navolgend ontsteking en degeneratie aan de pees die vastzit aan het bot van de buitenzijde van de elleboog. Dit komt meestal door graduele slijtage en scheurtjes geassocieerd met te veel spanning. De aandoening kan echter ook ontstaan door een specifiek trauma.

Hoewel een tenniselleboog op elke leeftijd kan voorkomen, wordt de aandoening veel gezien bij personen tussen de 40 en 50 jaar.

Video over ‘de 2 spieren’ die een tennisarm veroorzaken:

Wat zijn de oorzaken?

In tegenstelling tot de naam tenniselleboog, is tennissen niet noodzakelijk om deze aandoening te ontwikkelen. Feitelijk wordt deze blessure meer gezien bij mensen die niet tennissen, dan mensen die deze sport wel beoefenen. Personen ontwikkelen deze blessure door activiteiten waarbij er herhaalde pols strekking tegen weerstand wordt gevraagd. Activiteiten die een tenniselleboog mogelijk kunnen uitlokken zijn:

  • Tennis
  • Squash
  • Badminton
  • Timmerwerk
  • Schilderen
  • Houthakken
  • Metselen
  • Herhaald een schroevendraaier gebruiken
  • Brei- en naaiwerk
  • Computerwerk

Personen kunnen deze elleboogblessure ook ontwikkelen door andere activiteiten waarbij er herhaalde of zware knijpkracht van de hand nodig is.

Ontwikkeling van een tenniselleboog

Een tenniselleboog treedt vaak op na het plots stijgen van activiteiten die belastend zijn voor de voorarmextensoren (bijvoorbeeld een 4 daags tennistoernooi) of door veranderingen in de huidige activiteiten (bijvoorbeeld een nieuwe tennisslag of nieuw racket gebruiken). Soms, kan deze aandoening zich ook plotseling ontwikkelen. Dit komt dan meestal door een krachtige beweging waarbij er veel kracht of veel grijpkracht wordt gevraagd van de arm. Bij tennisspelers doet deze situatie zich vaak voor wanneer men een slechte backhand techniek hanteert. Een blessure geschiedenis met pols, elleboog, schouder of nekklachten, kunnen een verhoogde kans geven op het ontwikkelen van een tenniselleboog en pijn aan de elleboog.

Wat-is-een-tenniselleboog.png

Welke factoren kunnen bijdragen?

Er zijn verschillende factoren die personen gevoelig maken voor het ontwikkelen van deze aandoening. Deze factoren worden door de fysiotherapeut vastgesteld en gecorrigeerd. Sommige van deze factoren bevatten:

  • Te veel of verkeerde training of activiteit
  • Slechte sporttechniek of materiaal
  • Spierzwakte
  • Gewrichtstijfheid(voornamelijk in de pols, elleboog, nek of bovenrug)
  • Verkorte spieren
  • Inadequate warming-up
  • Slechte houding
  • Slechte revalidatie van eerdere elleboogblessure(s)
  • Blessuregeschiedenis van de nek, schouders, bovenrug of zenuwen die naar de elleboog lopen.

Bij tennissers kan racket grootte, grijpkracht, bespanning van het racket, ondergrond of balgewicht bijkomstig bijdrage aan het ontwikkelen van deze blessure.

Tenniselleboog

Wat zijn tekens & symptomen van een tenniselleboog?

De klachtn worden geassocieerd met een laterale epicondylitis enontwikkelen zich meestal gradueel over verloop van tijd. In het begin zijn de symptomen meestal aanwezig in de vorm van pijn na een zware of ongewone activiteit. Deze klacht is vaak aanwezig vlak na het ’s morgens wakker worden. Personen met deze aandoening ervaren gewoonlijk pijn gelokaliseerd op de elleboog, 1-2 cm onder het uitstekende bot aan de buitenzijde van de elleboog. Deze pijn neemt toe indien men stevig op deze regio duwt. Soms uitstralend naar onderarm, pols en hand.

Van weinig tot flinke last

Bij minder ernstige gevallen, zal een persoon met een tenniselleboog of golferselleboog weinig pijn ervaren. Bij ernstige gevallen, kan de pijn beperkend werken in het dagelijks leven(activiteiten) en men ’s nachts wakker houden. Meestal voelt de pijn tijdens activiteit scherp aan, soms is de pijn uitstralend. Soms kan deze elleboogblessure geassocieerd zijn met nek, schouders en bovenrug pijn aan dezelfde zijde van het lichaam. Bij langdurige klachten kan er een afname van spierkracht en grijpkracht geobserveerd worden. Door te veel belasting zullen er kleine scheurtjes ontstaan in de bot-pees aanhechting, ook wel peesontsteking genoemd. Hierdoor kan de tenniselleboog chronisch worden.

Personen met een tenniselleboog ervaren vaak een toename in pijn tijdens dagelijkse activiteiten, zoals het optillen van een beker, omdraaien van een deurknop, openen van een pot, een hand schudden, boodschappen tillen of tijdens het sturen van de auto. Ook kan men voornamelijk ’s morgens last hebben van een stijf gevoel in de elleboog. soms kan er pijn optreden bij het rekken van de pols-strekkers (elleboog gestrekt en de hand in de richting van de handpalm bewegen)

Hoe wordt de diagnose gesteld?

De diagnose wordt meestal gemaakt op basis van een anamnese (het typische verhaal dat de patiënt verteld over zijn klacht) in combinatie met een klinisch lichamelijk onderzoek van de fysiotherapeut. Voor het stellen van de diagnose is meestal geen nader onderzoek nodig.

Wat is de prognose?

Met gepaste behandeling kan een tenniselleboog binnen een aantal weken herstellen. Bij meer ernstige en chronische gevallen, kan herstel tot wel een half jaar duren. Soms is het nodig om een operatieve behandeling te ondergaan, dit wordt in een dagbehandeling verricht. Daarnaast kan er ontstekingsremmend middel te irritatie doen verminderen. Vroege fysiotherapeutische interventie is erg belangrijk voor een snel herstel, door lokale frictie kan de pijn dempen. Na de behandeling en herstel kun je de elleboog gewoon gebruiken. Wel worden zware werkzaamheden afgeraden in de eerste twee weken. Een elleboogbrace kan de klachten soms goed verlichten.

Welke oefeningen kan ik thuis doen?

De fysiotherapeut zal de oefeningen selecteren en deze duidelijk uitleggen. De oefeningen worden meestal 2-3x per dag uitgevoerd en mogen geen toename in de klachten veroorzaken. Het is wel belangrijk om verkeerde belasting te voorkomen. Mogelijke oefeningen kunnen zijn:

De tenniselleboog stretch

Strek de elleboog naar voren op schouder hoogte met de handrug naar het plafon. Trek met de andere hand de vingers naar beneden, zodat de handpalm naar het lichaam wijst. Zorg dat u tijdens deze oefening een mild tot middelmatige stretch in de spieren voelt, zonder toename van de pijn. Houd deze stretch 15 seconden aan en herhaal dit 4 keer.

Het knikje

Zit of sta rechtop met de schouders licht naar achteren. Maak een klein knikje met de kin totdat u een mild tot middelmatige stretch in de nek voelt. Tijdens dit knikje, houd u de ogen en neus naar voren gericht. Houd dit 2 seconden aan en herhaal dit 10 keer, zonder dat de klachten toenemen.

De schouderblad squeeze

Zit of sta rechtop. Voer een klein knikje van de kin uit en trek de schouder licht naar achteren. Breng nu de schouderbladen naar elkaar toe, zover als dat pijnvrij gaat. Houd dit 5 seconden aan en herhaal dit 10 keer, zonder dat de klachten toenemen.

Bekijk hier alle elleboogklachten.

Bekijk hier een onderzoek over een tenniselleboog.

Veel gestelde vragen

Tenniselleboog geneest vaak volledig uit zichzelf. Maar als pijnstillers niet werken, kan de arts fysiotherapie adviseren. Voor ernstige gevallen van een tenniselleboog kan een operatie nodig zijn. Tenniselleboog kan vaak effectief behandeld worden zonder operatie. Een operatie kan echter de beste manier zijn om gescheurde pezen te herstellen en beschadigd weefsel te verwijderen, als de symptomen niet binnen zes tot twaalf maanden aanzienlijk verbeteren. Elke activiteit die de blessure verergert moet worden gestaakt, en de geblesseerde arm moet rust krijgen. Het kan helpen om meerdere keren per dag een paar minuten een koud kompres tegen de elleboog te houden. Het gebruik van pijnstillers als paracetamol kan helpen de lichte pijn te verlichten.
Overbelasting is typisch de oorzaak van een tenniselleboog. Over het algemeen ontwikkelen de symptomen zich geleidelijk. In de loop van enkele weken of maanden kan de pijn verergeren. Een arts of fysiotherapeut zal een lichamelijk onderzoek uitvoeren om te zoeken naar stijfheid, oedeem of pijn in het ellebooggewricht. Hij of zij kan ook informeren naar eventuele pijnlijke activiteiten. Tijdens het lichamelijk onderzoek wordt op het geblesseerde gebied gedrukt of gevraagd of vingers, pols en elleboog in verschillende richtingen kunnen worden bewogen. Medische voorgeschiedenis en de resultaten van het onderzoek zijn vaak voldoende om de diagnose tenniselleboog te stellen. Als de arts echter denkt dat iets anders de bron van de klachten kan zijn, kan hij of zij beeldvormend onderzoek zoals röntgenfoto's aanbevelen.
Overbelasting is typisch de oorzaak van een tenniselleboog. Over het algemeen ontwikkelen de symptomen zich geleidelijk. In de loop van enkele weken of maanden kan de pijn verergeren. Potentiële klachten zijn: een pijnlijk gevoel aan de elleboog dat kan uitstralen naar de pols, ongemak bij het buigen of draaien van de arm. Maar ook ongemak of stijfheid bij het optillen van de arm en een zwelling van het ellebooggewricht die gevoelig aanvoelt komen regelmatig voor. Daarnaast is een verzwakte greep wanneer men probeert voorwerpen als een moersleutel, pen, racket of de hand van een ander vast te houden een van de klachten bij een tenniselleboog.
Bij een tenniselleboog of laterale epicondylitis is de laterale of buitenzijde van de elleboog aangetast. Men gebruikt deze spieren om de vingers te strekken en de pols naar achteren te buigen. De binnenste of mediale kant van de elleboog is aangetast door een tennisarm. Hoewel er enkele parallellen zijn, zijn er ook enkele belangrijke verschillen. Tenniselleboog en tennisarm worden meestal onderscheiden door de plaats waar de ontsteking zich bevindt. Tennisarm veroorzaakt een ontsteking aan de binnenkant van de arm en de elleboog, terwijl tenniselleboog pijn en ongemak aan de buitenkant van de elleboog en de onderarm veroorzaakt.
Sporters en mensen die met hun handen werken hebben vaak dezelfde problemen of klachten. De gebruikelijke redenen zijn trauma of overbelasting. Het risico hierop kan verhoogd worden door een slechte vorm bij het trainen of onvoldoende opwarming. Een van deze aandoeningen kan de schuld zijn als men pijn ervaart bij het trainen van onderarmspieren, vooral bij het klemmen of strekken van de vingers. Mensen boven de 40 hebben een verhoogd risico op het ontwikkelen van een tenniselleboog. Het risico op een tenniselleboog is ook groter bij mensen met overgewicht. Ook rokers hebben meer kans op het ontwikkelen van een golferselleboog.

Maikel Korbmacher

Fysiotherapeut & Pijnspecialist

Al meer dan 12 jaar ben ik Fysiotherapeut en pijnspecialist. Ik heb vele boeken gelezen, artikelen geschreven en trainingen ontwikkeld om mensen pijnvrij te krijgen. Ik geloof dat iedereen pijnvrij kan worden ongeacht wat de oorzaak is van jouw pijnklachten. Ik heb al honderden mensen effectief behandeld middels mijn/onze visie (Pijn Reset Methode). Inmiddels is Fysiotherapie4all een van de grootste en bekendste organisatie op het gebied van PIJN in Nederland.

Zoek praktijk

Maak hier direct een afspraak bij een praktijk bij jou in de buurt.

Woon je te ver weg?

Wij kunnen je op afstand verder helpen om pijnvrij te worden.

Boek - De Oplossing Voor Pijn

Ontdek hoe alle (pijn)klachten op te lossen zijn! NU gratis verzending

Onze reviews

Via de Feedback Company

Bij welke fysiotherapeut je ook terecht komt, wij bieden jou de hoogste service en kwaliteit. Wij garanderen je altijd een fysiotherapie in de buurt die voldoet aan onze kwaliteitsnorm.

4.6 / 5 uit 898 reviews

Anoniem

  4.5 / 5

28-11-22

Goede hulp gegeven Goed inzicht

Lees meer

Anoniem

  4.5 / 5

26-11-22

Alles bij elkaar. De deskundigheid, de vriendelijkheid, de aandacht. Ik ben zeer tevreden

Lees meer

Anoniem

  4.5 / 5

24-11-22

Persoonlijk advies en goede aanpak en uitleg

Lees meer