Soms ontmoet je iemand van wie je meteen voelt: hier zit een enorm doorzettingsvermogen achter. Iemand die al jarenlang zoekt, blijft proberen, blijft hopen, zelfs als het leven keer op keer tegenzit. Inge is zo iemand.

Inge is 64 jaar, getrouwd, moeder van twee volwassen kinderen en binnenkort oma. Alleen al dat vooruitzicht gaf haar een extra reden om in beweging te komen. Ze wilde niet alleen maar “overleven”, maar echt fit genoeg zijn om van het leven te genieten en aanwezig te kunnen zijn voor haar gezin en haar toekomstige kleinkind.

Toch zag haar situatie er nog niet zo lang geleden heel anders uit.

Jarenlang zoeken zonder echte doorbraak

Voordat Inge begon aan haar traject, was ze al tientallen jaren op zoek naar iets dat haar echt verder kon helpen. Niet een tijdelijk trucje, niet weer een losse behandeling, maar iets dat het totaalplaatje zou aanpakken.

Zoals ze zelf vertelt, had ze in ongeveer 45 jaar tijd van alles geprobeerd: therapieën, alternatieve methodes, opnames, begeleidingstrajecten en verschillende vormen van hulpverlening. Maar steeds bleef ze ergens vastlopen. Er was nooit een duurzame verandering.

Toen ze tijdens de coronaperiode voor het eerst in aanraking kwam met Michael via een dag over koudetraining, was er al een klik. Alleen was het op dat moment nog niet het juiste moment om in te stappen. Pas later, toen ze opnieuw met het programma in aanraking kwam, voelde ze heel duidelijk: nu ga ik het doen.

En als Inge ergens voor gaat, dan gaat ze er ook vol voor.

Meteen vanaf dag één all-in

Op 15 april begon Inge. Niet voorzichtig aftastend, maar meteen met volle overtuiging. Intermittent fasting vanaf dag één. Direct naar twee maaltijden per dag. Suiker laten staan. Koolhydraten drastisch beperken. Geen half werk.

Dat typeert haar enorm. Als ze iets doet, dan wil ze het goed doen. Precies. Tot achter de komma.

En dat leverde snel iets op wat ze al lang niet meer had gevoeld: energie.

Al binnen drie dagen merkte ze een enorm verschil. Ze liep in de tuin en voelde letterlijk dat ze weer energie had. Voor iemand die daarvoor juist kampte met uitputting, lichamelijke spanning en een lichaam dat niet meer meewerkte, was dat bijna onwerkelijk.

Van 93,4 kilo naar een lichaam dat weer meedoet

Toen Inge begon, woog ze 93,4 kilo. Ze vertelt open dat ze zichzelf door emoties naar dat gewicht toe had gegeten. Haar lichaam voelde zwaar, gespannen en stijf. Zelfs zorgen voor een baby’tje in de familie lukte lichamelijk niet goed meer. Dat was voor haar een confronterend moment. Ze besefte: hier moet echt iets veranderen.

In relatief korte tijd viel ze 20 kilo af. Inmiddels weegt ze rond de 76 kilo en voelt ze veel beter wat bij haar past. Haar doel is niet om “zo licht mogelijk” te zijn, maar om een gezond gewicht te combineren met meer spieropbouw, zodat ze zich sterk en vitaal voelt.

Wat vooral bijzonder is: het ging niet alleen om de kilo’s. Het ging om wat haar lichaam weer mogelijk maakte.

Weer bewegen, weer meedoen, weer leven

Inge deed al graag aan Zumba, maar haar voeten waren een groot probleem. Ze had aangepaste schoenen nodig, liep tegen pijn aan en had het gevoel dat haar lichaam haar steeds verder beperkte. Daarbij heeft ze ook twee kunstknieën. Bewegen voelde vaak als een gevecht.

Wat er veranderde, was niet alleen haar gewicht, maar ook haar kijk op pijn en haar lichaam.

Door de inzichten die ze opdeed, begon ze anders om te gaan met lichamelijke signalen. Niet meer direct denken: er is iets kapot. Niet meer volledig overspoeld raken door angst of frustratie. Ze leerde haar klachten anders te interpreteren en zichzelf meer vertrouwen te geven.

Het resultaat? Ze loopt nu dagelijks een uur. Ze fietst. En ze gaat weer naar Zumba. Niet een beetje meedoen aan de zijkant, maar echt springen, volhouden en merken dat haar conditie enorm is verbeterd. Waar anderen buiten adem raken, kan zij tegenwoordig vaak gewoon doorgaan.

Dat is voor haar een wereld van verschil.

De grootste winst: eindelijk slapen

Als je Inge vraagt wat voor haar de allergrootste winst is, dan noemt ze niet als eerste het afvallen. Ook niet het sporten. Ze noemt haar slaap.

Voorheen bracht ze nachten door op de bank, met de televisie aan. Dan weer naar boven, weer niet kunnen slapen, weer terug. Goede nachtrust was eerder uitzondering dan regel.

Een eenvoudig maar consequent advies maakte daarin een groot verschil: op tijd stoppen met schermen, afschalen in de avond, op tijd naar bed, rust creëren. Ze pakte dat serieus op en merkte al snel een omslag.

Nu slaapt ze bijna altijd goed. Dat klinkt misschien simpel, maar voor iemand die jarenlang onrustige nachten kende, is het levensveranderend. Goed slapen gaf haar niet alleen meer herstel, maar ook meer mentale veerkracht overdag.

Niet alleen fysiek, maar ook mentaal stappen vooruit

Inge is eerlijk over het feit dat haar proces niet alleen lichamelijk is. Ze heeft dagelijks te maken met innerlijke onrust, spanning, onzekerheid en het gevoel niet altijd goed begrepen te worden. Dat is iets wat al veel langer speelt in haar leven.

Juist daarom was het voor haar zo belangrijk dat dit geen los consult of beperkt traject was, maar een programma waarin alles samenkomt. Voeding, beweging, mindset, rust, begeleiding, contactmomenten en een community. Niet een keer per week ergens heen en daarna weer alleen verder moeten, maar dagelijks kunnen terugvallen op steun, structuur en richting.

Dat maakte voor haar een enorm verschil.

Ze beschrijft hoe waardevol het is dat er vaste momenten in de week zijn, dat er ruimte is voor vragen, dat er live contact is, dat ze niet het gevoel heeft er alleen voor te staan. En ook dat er eerlijk wordt gekeken naar wat op dat moment haalbaar is. Soms gas geven, soms juist afremmen.

Voor iemand die geneigd is om altijd 100% te willen geven, is dat misschien wel een van de moeilijkste lessen.

Van perfectie naar groei

Inge zegt het zelf heel treffend: bij haar moet het eigenlijk altijd 100% goed. Anders voelt het alsof ze faalt. Dat perfectionisme heeft haar ver gebracht, maar kost haar ook veel energie.

In het traject leert ze daarom niet alleen doorzetten, maar ook verzachten. Niet alles hoeft perfect. Niet alles hoeft in één keer. Soms is 1% groei per dag genoeg. Soms is terugpakken al winst.

En misschien is dat wel een van de mooiste onderdelen van haar verhaal: dat ze niet opgeeft, maar ondertussen ook leert milder te worden voor zichzelf.

Minder medicijnen, meer vertrouwen

Wat Inge ook met trots vertelt, is dat ze tegenwoordig zonder paracetamol leeft. Jarenlang slikte ze er veel van. Nu niet meer. Ook haar hoge bloeddruk verbeterde zodanig dat ze in overleg met haar huisarts mocht stoppen met haar medicatie. Tot haar dankbaarheid bleek die bloeddruk daarna nog steeds goed.

Voor haar is dat geen klein detail, maar een bevestiging dat haar lichaam echt aan het veranderen is.

Wat Inge anderen wil meegeven

Als Inge iets zou mogen zeggen tegen mensen die al jarenlang zoeken, twijfelen en van het kastje naar de muur zijn gestuurd, dan is het dit:

Blijf in jezelf geloven.

Als je diep van binnen voelt dat er meer mogelijk is, neem dat gevoel dan serieus. Zeker als je al van alles hebt geprobeerd en merkt dat losse oplossingen je niet verder brengen. Groei hoeft niet in één keer. Je hoeft het niet perfect te doen. Maar met de juiste begeleiding, de juiste omgeving en een aanpak die het totaalplaatje ziet, kan er ongelooflijk veel veranderen.

Inge is daar zelf het levende bewijs van.

Niet omdat alles ineens makkelijk werd. Niet omdat haar hele proces al klaar is. Maar omdat ze is gaan ervaren dat echte verandering mogelijk is, stap voor stap.

En misschien is dat wel de grootste winst van allemaal: niet alleen minder pijn, minder gewicht of meer energie, maar weer vertrouwen krijgen in jezelf en in je lichaam.