“Ik hou van duidelijkheid en eerlijkheid. Ik vind het ook wel pijnlijk, omdat ik niet van kritiek hou. Maar het werkt wel het beste.”
Die zin van Mary-elle vat misschien wel haar hele herstelreis samen. Een reis waarin ze niet alleen moest leren wat haar lichaam nodig had, maar vooral ook hoe ze eerlijk naar zichzelf kon kijken. Niet vanuit oordeel, maar vanuit groei. Vanuit vertrouwen. Vanuit de vraag: wat gebeurt er eigenlijk écht in mij?
In deze aflevering van de Pijnvrij Podcast vertelt Mary-elle Dijkman openhartig over haar traject. Ze is 44 jaar, getrouwd met Wiebe, moeder van twee kinderen, creatief, spontaan en inmiddels acht maanden onderweg binnen het programma. Toen ze begon, was haar leven vooral overleven. Haar lichaam deed pijn, haar energie was op en haar vertrouwen in herstel was klein geworden.
Toch besloot ze zich aan te melden. Niet omdat ze meteen overtuigd was. Integendeel. Ze vond Pijnvrij via Facebook, schreef zich in voor een webinar en dacht die avond nog: “Ik heb er eigenlijk helemaal geen zin in. Ik ga lekker bij mijn man in de tuin zitten.” Maar iets in haar zei dat ze toch moest kijken. En tijdens dat webinar gebeurde er iets.
Ze herkende het verhaal. Ze voelde dat het geloofwaardig was. Niet omdat er snelle beloftes werden gedaan, maar omdat er naar het hele plaatje werd gekeken. Niet alleen beweging. Niet alleen voeding. Niet alleen mindset. Maar alle domeinen die invloed hebben op pijn, vermoeidheid en herstel.
Voor Mary-elle voelde het als een laatste kans.
Pijn door het hele lichaam en een lichaam dat overal op reageerde
Toen Mary-elle startte, had ze pijn door haar hele lichaam. Niet altijd op dezelfde plek, maar steeds ergens anders. Vaak op meerdere plekken tegelijk. Ze was doodmoe en lag veel op bed. Ze voelde niet meer dat ze leefde. Het was zwaar.
Daarbij had ze een ingewikkelde relatie met voeding. Juist wanneer ze “gezond” ging eten, kreeg ze klachten. Meer tomaten, avocado’s, eieren, paprika’s en andere gezonde producten zorgden voor reacties zoals branderigheid in haar gezicht, eczeem, jeuk over haar hele lichaam, migraine, hartkloppingen en onrust.
Ze had zelf al ontdekt dat histamine-intolerantie mogelijk een rol speelde, maar ze wist niet waar ze goed terechtkon. Op internet vond ze allerlei verschillende lijsten, waardoor de verwarring alleen maar groter werd. Uiteindelijk was ze ongezonder gaan eten, simpelweg omdat ze dan minder reacties had.
Binnen het traject kreeg ze begeleiding op maat. Er werd een streng maar passend voedingsplan gemaakt, met producten waar haar lichaam wél goed op reageerde. Dat was niet altijd makkelijk. Ze mocht in het begin weinig: een paar soorten groenten, zoete aardappel, rijst, quinoa, een beperkt aantal vleessoorten en wat fruit. Toch hield ze het vol, omdat ze merkte dat haar lichaam rustiger werd.
Stap voor stap werd voeding weer opgebouwd. Niet vanuit gokken, maar vanuit testen, voelen en bijsturen.
Twintig kilo kwijt en opnieuw leren bewegen
Naast voeding veranderde er fysiek ontzettend veel. Mary-elle viel in ongeveer een half jaar twintig kilo af. Maar misschien nog indrukwekkender was de verandering in haar activiteitenniveau.
Voor het traject probeerde ze vaak zelf op te bouwen. Soms kon ze één keer per week zeven kilometer wandelen, maar daarna viel ze weer terug. Ze wist niet hoe ze moest doseren. Ze ging te snel, kreeg klachten en stopte weer.
Toen ze bij Pijnvrij begon, kwam ze eerst zelfs op een dieptepunt. Ze was duizelig, voelde zich dronken en durfde bijna niet meer naar buiten. Ze ging regelmatig door haar knieën en kon nauwelijks wandelen. Daarom begon ze met twee minuten wandelen.
Dat voelde pijnlijk. Niet fysiek alleen, maar ook mentaal. Want als je ooit meer kon, voelt twee minuten als een nederlaag. Toch werd het juist haar startpunt. Vanuit die kleine stap bouwde ze vertrouwen op.
Inmiddels kan Mary-elle ongeveer 24 kilometer fietsen. Ze wandelde zelfs een keer 13 kilometer op de Posbank, met heuvels erbij. Gemiddeld beweegt ze om de dag een uur en doet ze drie keer per week anderhalf uur oefeningen. Ze voelt zich flexibeler, sterker en soms zelfs “als een elastiekje”.
Iets wat ze naar eigen zeggen vijftien jaar niet heeft gekund.
Herstel is ook eerlijk leren kijken naar jezelf
Toch is Mary-elle misschien nog wel het meest trots op het mentale stuk. Ze leerde dat herstel niet alleen gaat over wat je eet of hoeveel je beweegt. Het gaat ook over je gedachten, je zenuwstelsel, je grenzen en de patronen die je jarenlang hebt opgebouwd.
Mary-elle ontdekte dat ze vaak al hele verhalen in haar hoofd maakte voordat ze iets zei. Uit angst om iets verkeerd te doen. Uit angst om afgewezen te worden. Uit angst om iemand teleur te stellen. Ze probeerde van tevoren te bedenken wat ze moest zeggen, omdat ze bang was dat ze het anders niet meer zou weten.
In de coaching leerde ze steeds vaker te zeggen wat ze werkelijk dacht. Niet perfect. Niet gepolijst. Maar eerlijk.
Dat ging niet zonder wrijving. Soms ontstond er een botsing of meningsverschil. Maar juist daarin zat groei. Want waar Mary-elle vroeger bang was dat frictie betekende dat iets kapotging, leerde ze nu dat eerlijkheid juist veiligheid kan creëren. Dat je het oneens kunt zijn en daarna samen verder kunt. Dat een spiegel pijnlijk kan zijn, maar ook bevrijdend.
Ze zegt daar zelf over: “Ik vind het heel fijn. Ik hou van duidelijkheid en eerlijkheid. Ik vind het ook wel pijnlijk, omdat ik niet hou van kritiek. Maar het werkt wel het beste.”
De kracht van begeleiding en niet alleen hoeven zoeken
Mary-elle dacht in eerste instantie dat ze het programma misschien zonder begeleiding kon doen. Achteraf is ze blij dat ze voor begeleiding koos. Ze zegt eerlijk dat ze anders waarschijnlijk opnieuw was teruggevallen.
Want er waren momenten waarop ze wilde stoppen. Vooral rondom voeding. Niet mee kunnen eten in een restaurant. Op verjaardagen op water zitten. Je eigen thee meenemen. Het klinkt klein, maar als je midden in herstel zit, kan dat enorm zwaar voelen.
Ook bij bewegen had ze begeleiding nodig. Mary-elle heeft een sterk karakter en wil graag vooruit. Soms té graag. Ze wilde meer wandelen, meer fietsen, sneller opbouwen. Maar herstel vraagt niet alleen kracht. Het vraagt ook remmen. Grenzen voelen. Leren dat genoeg ook echt genoeg mag zijn.
Dat is nog steeds een leerpunt. Ze voelt vaak dat ze niet genoeg heeft gedaan. Dat ze meer had moeten doen. Genieten van wat er al is, is iets waar ze bewust in groeit.
De Pijn Reset Community als dagelijks anker
Een belangrijk onderdeel in haar traject is de Pijn Reset Community. Voor Mary-elle voelt die vertrouwd. Een plek waar mensen begrijpen wat je doormaakt. Waar je niet raar bent. Waar je je gevoelens, gedachten en ervaringen kunt delen op een veilige manier.
Ze vertelt dat de berichten in de WhatsApp-community onderdeel zijn geworden van haar ochtendritueel. Wanneer ze haar drankje neemt, kijkt ze of er al een bericht is. Soms reageert ze direct. Soms schrijft ze iets op in haar boekje. Soms doet ze er die dag niets mee. Maar de dagelijkse input helpt haar om structureel bezig te blijven met herstel.
Niet vanuit afhankelijkheid, maar als steun. Als herinnering. Als spiegel.
Ook de groepssessies, de verschillende coaches, de ademhalingsoefeningen en de uitleg achter het zenuwstelsel hebben haar geholpen. Vooral het begrijpen waarom iets werkt, gaf rust. Jarenlang deed ze van alles zonder echt te voelen dat ze snapte wat er gebeurde. Nu krijgt haar systeem meer vertrouwen, omdat ze kennis, ervaring en begeleiding kan combineren.
De volgende stap: zelfvertrouwen, schuldgevoel en innerlijke rust
Mary-elle heeft fysiek al enorm veel bereikt. Minder klachten, meer energie, twintig kilo kwijt, wandelen, fietsen, oefeningen doen en weer meer deelnemen aan het leven. Toch voelt ze dat de volgende fase vooral innerlijk is.
Ze wil werken aan haar gedachten. Aan schuldgevoel. Aan het idee dat ze het niet goed genoeg doet. Aan zelfvertrouwen. Aan geloven in zichzelf.
Ze zegt zelf dat voeding en beweging haar enorm hebben geholpen, maar dat dit mentale stuk waarschijnlijk de sleutel is om zich écht goed te gaan voelen.
Haar boodschap aan anderen is helder: kijk eerlijk naar jezelf. Ook als het spannend is. Ga het elke dag aan. En gun het jezelf om beter te worden.
Wil jij ook niet langer alleen blijven zoeken?
Het verhaal van Mary-elle laat zien dat herstel zelden uit één oplossing bestaat. Het is niet alleen voeding. Niet alleen bewegen. Niet alleen ademhaling. Niet alleen mindset. Het is het geheel. En vooral: de juiste begeleiding op het juiste moment.
In de Pijn Reset Community sta je er niet alleen voor. Je krijgt structuur, herkenning, dagelijkse inspiratie en begeleiding die je helpt om je lichaam beter te begrijpen. Je leert wat jouw zenuwstelsel nodig heeft, hoe je stap voor stap kunt opbouwen en hoe je eerlijk naar jezelf kijkt zonder jezelf af te breken.
Herstel vraagt moed. Maar je hoeft het niet alleen te doen.
Wil jij ontdekken wat er mogelijk is als je niet langer blijft overleven, maar gericht gaat bouwen aan vertrouwen, rust en herstel? Word dan lid van de Pijn Reset Community en zet vandaag de eerste stap naar een leven met minder pijn, meer energie en meer vrijheid.
Jouw lichaam is niet kapot. Het heeft richting, veiligheid en de juiste aanpak nodig. De Pijn Reset Community helpt je daarbij.
